Beni Boşluğa Attığında....

Her martı çığlığında tekrar tekrar denizle doluyorum
Günlerin bir bulut kadar uzak olduğu zamanları biliyorum
Ruhuna işler insanın kasvet
Kızıl güneş kararır , dünya çöldür gözünde
Ne bir hazan vardır ne de bir sevinç
Kalakalmak ortada nedir bilirim
Günün en güzel saatlerinde bir yanlış vardır
Mutluluk uzakta hüzünse avuçlarının içinde
Düşüncelerinde bir karışıklık
Çırpındıkça boğulduğun bir deniz
Geçmişin gölgesi yüzüne yansırken
Hiçbirşey güzel değildir ferahlık kadar
Gelip geçen bir tren bağırtısı
Yalnızlığın kucağına kaçma isteğindir aslında
Hani fazla gelir güneşin yansıması
Beyaz çok beyaz , siyah kapkara
Anlayıp da bulamadığın mutluluktan
Vazgeçmek...
Dünyayı kendisine bırakıp
Yanına sadece kendini almak....