Bir Şiir Daha

Evet bir şiir daha
Özlemleri anlatmak için yazılan bir şiir daha
Hayalleri,mutluluğu,hüznü ve seni

Bazen bir hayale tutunuşum gibi içimdeki sen
İçimdeki alev kor bir lav daha
Gece ayazını çekmek içime
Ve bir sabahçı kavesinde bir demli çay
Dışarda puslu gece
Kaldırımlar rüzgara aşık
İçerde ben
Kağıt kalem elimde
Ha geldi ha gelecek bir şiir
Sonbaharın sarı yapraklarında
Ve üşüyen çocuk nefesinde bir duman
Evet belki sessizliğe uzanmış bir türkü benimkisi
Yalnızlar esvabında komşuluk belki
Sıcak ekmek buğusu gibi belki huzurum
Yine de
Aşka aşınmış bir yol benimkisi
İmkansızı kovalamaya harcanmış bir hayat
Bir kelebeğin kanat çırpışı gibi
Mahsun ve sessiz

Sonbahar geldi sevgilim
Çaldı kapıyı usulca
Ve geçti bile kapı eşiğini şimdiden
Hiç farkettirmeden
Yapraklar bile sarı değil daha
Papatya bile gördüm geçen gün
Hem de güneş gibi bir papatya
Öyle parlıyordu yani
Yani daha umudunu kesmemiş yazdan
Sonbahardan medet bir kac gün güneş daha
Sonrasında ölüm kesin
Ölüm sonrasında tekrar da kesin
Bir de sevgi kesin
Hani insanı alıp götüren pembe diyarlara
Hani can gibi değerli
Hani yeni doğan gibi muhtaç
Hani aç

Hani bir pazar sabahı ferahlığı gibiydi mutluluk
Hani geçmiş ayaklarının altından kayıp giderdi
Hani bir yağmur kadar temizdi aşk
Hani saftı
Hani berraktı
Hani benimdi


Ben bir kalbimle iki kişilik sevdim
Tek beynimle iki kişilik düşündüm
Ama
İki gözümle tek kişilik ağladım