Oradan Buraya

Şimdi keşke dediğim zamanların ötesindeyim

Keşkeleri koymuşum cebime yanımda bir de mavilik

Almış başımı gidiyorum uçsuz bucaksız karanlığa

Zaman zaman solan yüreğim

Artık hiç parlamıyor sanki

Üzgün de olsa yine de yanıklarını iyileştirmeye çalışıyor

Birden bire oluveren bir depremde göçük altında kalmış gibi

Hani bir kurşun sormaz ya adresini dokunduğu noktaya açar yarasını

İşte öyle acımış yüreğim

Sonsuzluklara aldanmış çoğu zaman

Ne geçmişe git diyebilmiş

Ne de geleceğe gelme

Kalakalmış öylesine

Hani küçük bir çocuk tek başına nereye gideceğini bilemez ya

Döner etrafında

Sanki biri gelecek de onu bulacak

Hani ona o huzuru verecek yeniden…

Evet o çocuğa belki birisi yardım etti

Peki yüreğime kim yardım edecek

Kim yanına gelip de “ merak etme bir şey olmaz…geçecek şimdi…yolu bulacağız…”diyecek

Karanlıkta ne ile görünür gökyüzü

Hani zifiri karanlıkta…

Topraktan filizlenen bir fidanı hangi bencil yürek koparır

Yoruldum desem olmaz…

Vazgeçtim demeye kalksam dilim varmaz

Nedense bir bağımlılık bu

Nasıl bir alışkanlıksa senlilik

Anlamıyorum..aslında anlamak da pek niyetim değil

Sadece masmavi bir mutluluk

Hiçbir şey düşünmeden sadece bir sevgi

Çırılçıplak

Tek başına

Yalın

Sade

Pak…

Ne desem yine olmuyor

Ne engelliyor peki

Aşk mı… nereye kadar

Sevgi mi… hiç mi açık tarafı yok

Yahu hiç bir yerinde mi çıkışı yok bunun

Hani arka kapı

Nerede

Nereye sakladılar

Renkleri kim aldı gözlerimden